EVEREST YAYINLARI
Abdülhak Şinasi Hisar
Fahim Bey ve Biz
Abdülhak Şinasi Hisar’ın “hikâye” dediği romanları, insanın iç dünyasının izini süren, ruhunun derinliklerinde seyreden üslubuyla 20. yüzyıl klasiklerimizdendir. Hisar, özgün diliyle karakterlerini ve hayatlarını inşa ederken onlara hem çok yakın hem çok mesafelidir. Romanlarını vakaların değil karakterlerin etrafında kurgulayan Hisar, zaman ve mekânı geçmişseverlikten ziyade hafızanın temel taşları olarak kullanır.
Abdülhak Şinasi Hisar, ilk romanı Fahim Bey ve Biz’de, Fahim Bey’in sıradan, fakat gelecekten bakıldığında tüm bir dönemin hareket, dönüşüm ve çelişkilerini içinde barındıran hayatını hikâye eder. Geç dönem Osmanlı dairelerindeki bürokratlığı, tüccarlık denemeleri, kimlik arayışları, tutunamayışlarıyla Fahim Bey, edebiyatımızın benzersiz karakterlerindendir.
ISBN : 9786051858159
Sayfa : 212
Ebat : 12 X 16
Ciltsiz
Kağıt : 3. Hamur
Basım Tar.: 04.10.2022
Editör : Sevdagül Kasap
Fiyat : 65.00 İnternet, 90 tl kitapçı fiyatı
Çamlıca’daki Eniştemiz
Abdülhak Şinasi Hisar, ikinci romanı Çamlıca’daki Eniştemiz’de, Fahim Bey ve Biz’de de adı geçen “deli enişte”yi, incelikli bir zaman çizgisinde hikâye ederken, okurlara Don Kişot’la akraba bir karakter sunar. Bu akrabalık Vamık Bey’i gündelik hayatta çevresindeki insanlardan ayrı tutar. Abdülhak Şinasi Hisar’ın dil kullanımındaki ustalığı ve karakterleri derinleştirmekteki başarısıyla Çamlıca’daki Eniştemiz, edebiyatımızdaki zamansızlığının içinde yolculuğuna devam ediyor.
ISBN : 9786051857961
Sayfa : 328
Ebat : 12 X 16
Ciltsiz
Kağıt : 3. Hamur
Basım Tar.: 04.10.2022
Editör : Sevdagül Kasap
Fiyat : 43 tl internet, 65 tl Kitapçı fiyatı
Biyografi:
Abdülhak Şinasi Hisar (İstanbul, 14 Mart 1887 – 3 Mayıs 1963)
Çocukluğu Rumelihisarı, Büyükada ve Çamlıca’da geçti. 1898’de Galatasaray Lisesi’ne girdi; 1905’te Fransa’ya kaçtı. Paris’te École Libre des Sciences Politiques’e devam etti. II. Meşrutiyet’in ilanından (1908) sonra Türkiye’ye döndü. Fransız ve Alman şirketlerinde, Osmanlı Bankası’nda, Reji İdaresi’nde, 1931’den sonra ise Ankara’ya yerleşerek Dışişleri Bakanlığı’nda çalıştı. 1948’de İstanbul’a gelerek Ayaspaşa’da Boğaz’ı gören bir apartmana yerleşti. Bir süre Türk Yurdu dergisinin genel yayın müdürlüğünü üstlendi (1954-57). 
Cihangir’deki evinde, beyin kanamasından hayatını kaybetti.
1921’de İleri gazetesinde yazmaya başladı. Dergâh ve Yarın dergilerindeki eleştiri, deneme ve şiirleriyle kendini kabul ettirdi. Cumhuriyet döneminde Varlık, Ülkü, Muhit, Ağaç, Türk Yurdu dergileri ile Milliyet, Hakimiyet-i Milliye (Ulus) ve Yeni İstanbul gazetelerinde yazdı. Eleştiri dışındaki asıl hatıra metinlerine 1930’larda yöneldi. Maurice Barrès, Anatole France ve Marcel Proust’tan yola çıkmakla birlikte, bütünüyle kendine özgü üslupla yazdı ve öylece tanındı.
1942 CHP Hikâye ve Roman Mükâfatı’nda üçüncülük alan Fahim Bey ve Biz Almancaya çevrildi (Unser guter Fahim Bey, Çev.: Friedrich von Rummel, 1956). Sermet Sami Uysal (1961) ve N. Turinay’ın (1988) Abdülhak Şinasi Hisar adlı birer çalışması bulunmaktadır.
Eserleri:
Roman: Fahim Bey ve Biz, 1941; Çamlıca’daki Eniştemiz, 1942; Ali Nizamî Bey’in Alafrangalığı ve Şeyhliği, 1952.
Anı/Deneme: Boğaziçi Mehtapları, 1942; Boğaziçi Yalıları, 1954; Geçmiş Zaman Köşkleri, 1956; Geçmiş Zaman Fıkraları, 1958.
Anı/Biyografi: İstanbul ve Pierre Loti, 1958; Yahya Kemal’e Vedâ, 1959; Ahmet Haşim: Şiiri ve Hayatı, 1963.
Antoloji: Aşk imiş her ne vâr âlemde, 1955.
Yazılar: Kitaplar ve Muharrirler – I, II, III (Hz. N. Turinay) 2008-2009; Türk Müzeciliği, 2010; Geçmiş Zaman Edipleri, 2013.
Biyografi ve fotograf kaynak: https://kitap.ykykultur.com.tr/yazarlar/abdulhak-sinasi-hisar
